آن در قرآن وثبوت آن به فعل وقول ‹ 639 › جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله ) ساقط كردند ، وأهل سنت انكار صحابه [ را ] بر شيخين در اين باب نقل نمىكنند ، وخود شافعي هم فعل شيخين را در اين باب حجت ندانسته ، ونه سكوت ديگران را لايق اعتنا گردانيده ، بلكه تصريح كرده كه : هرگاه چيزى به قرآن وسنت ثابت شود ، استغنا مىشود از اينكه از حال ما بعد بپرسيم ، يعنى مخالفت وموافقت صحابه را به آن دخلى در وهن ثبوت آن نمىشود ( 1 ) . وسابقاً مخاطب تصريح كرده است به اينكه تجهيز جيش اسامة ، أبو بكر بر خلاف مرضى جميع أصحاب نمود ( 2 ) ; وحال آنكه تجهيز جيش اسامة ، امر لازم وواجب بود ، به حدى كه أبو بكر - حسب تصريح مخاطب - گفت كه : اگر به سبب فرستادن لشكر اسامة دانم كه در مدينه لقمه سباع خواهم شد ، خلاف فرمان رسول [ ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ] جايز ندارم ( 3 ) . ونيز دانستى كه تنفيذ جيش اسامة از جمله سه وصيت بوده كه جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) وقت وفات فرموده ( 4 ) ، پس هرگاه جميع صحابه بر ترك

--> 1 . مراجعه شود به كلام شافعي در طعن هشتم عمر : ( إذا كان الشيء منصوصاً في كتاب الله مبيناً على لسان رسول الله [ ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ] أو بفعله ؟ أليس يستغني عن أن يسئل عمّا بعده ؟ ) به نقل از إزالة الخفاء 2 / 126 - 127 . 2 . طعن سوم أبو بكر از تحفه اثناعشريه : 264 - 266 . 3 . مدرك سابق . 4 . در طعن سوم أبو بكر از كنز العمال 10 / 581 گذشت كه : أوصى رسول الله صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم عند موته بثلاث : أوصى أن ينفذ جيش أُسامة .